EL ROSCO
  01:51
Tuenda son ...
Fontes
Repertoriu
Semeyes Hestoria
Contauto
 
Scroll Up
Drag to Scroll Up/Down
Scroll Down
El rosco ye un pan grande y dulce que se faía, repartía y cantaba nes bodes d’una zona del occidente d’Asturies: el conceyo d’Ibias, una parte del de Grandas y les tierres del Palo p’alló nel conceyu d’Ayande.

Cantábenlu cuatro homes que lu mantiaben nuna sábana o pañu alzándolu, baxándolu y ofreciéndolu a novios, padrinos, convidaos y pueblos de la contorna, dándo-yos un “cantelo” dempués a caún.

Ésti son y estes estrofes tán recoyíes nos llugares de Samartín, Fonteta y San Salvador d’El Valledor nel conceyu d’Ayande y los informantes fonon “Antón de Cova, Alicia de Pieiga y Matutina de Regueira”.
Scroll Up
Drag to Scroll Up/Down
Scroll Down
El rosco era bon,
foi feito de farina,
nun deixar sen parte
á señora madría.

El rosco era bon,
foi feito núa artesa,
nun deixar sen parte
a os de Fonteta.

El rosco era bon,
foi feito nun tambor,
nun deixar sen parte
a os de San Salvador.

El rosco era bon,
pasóu por Paraixín,
nun deixar sen parte
a os de Vilalaín.

El rosco era bon,
pasóu por El Chailín,
nun deixar sen parte
a os de Samartín.

Por aquelos montes
pasan gavilanes
y por estas mesas
grandes galapanes.

El rosco era bon,
foi feito de borona,
nun deixar sen parte
á señora novia.